یادداشتی از داریوش شهریاری در خصوص پرسپولیس و استقلال

تفاوت سقف آرزوهای تیم های پرسپولیس و استقلال

استقلال در دربی 96 با ضربات پنالتی بر حریف خود پرسپولیس پیروز شد

پرسپولیس در دربی بی روح و سردی که هیچ کدام از دو تیم نمایش حتی نیمه درخشانی هم نداشتند در ضربات پنالتی ناکام ماند تا آبی‌ها جواز صعود به مرحله بعد جام حذفی را به دست آورند اما در انتهای بازی نه وزیر استقلالی شد و نه کسی این حذف را گردن ابر و باد و مه و خورشید و فلک انداخت.

این منش و مرام پرسپولیسی هاست که هرگز با هوچی گری قصه سازی و رویا پردازی میانه ندارند و به همین دلیل سالها و به ویژه ۵ سال است بر فوتبال ایران حکمرانی می‌کنند.

آنسوی ماجرا استقلالی‌ها به قدری از این صعود مسرور و سرمست‌اند که گویی فاتح جامی‌چیزی شده‌اند!!

حق هم دارند بالاخره باید این همه سال ناکامی‌محض را به شکلی هضم کنند و از سر بگذرانند.

بعد از دروغ‌‌‌های خنده دار و مضحکی چون «وزیر پرسپولیسی» و «تیم حکومتی» حالا حکومتی ترین باشگاه همه تاریخ فوتبال ایران دست کم یک صعود(و نه برد) آن هم در ضربات پنالتی در برابر قدرت اول فوتبال ایران دارد که به آن بنازد و پزش را بدهد.

در مقابل سرخ‌ها دغدغه‌ای بسیار مهمتر دارند، فتح پنجمین قهرمانی متوالی در لیگ برتر و ثبت رکوردی جاودانه که یقینا دهه‌ها طول خواهد کشید که تیمی‌دیگر تکرارش کند. صد البته که همین پوکر(۴ قهرمانی پیاپی) هم سالهای سال برای سایر تیم‌ها یک آرزوی دست‌نیافتنی خواهد بود.

این است تفاوت سقف آرزوهای سرخ و آبی، اولی در اندیشه پنجگانه و گلات و جاودانگی و دومی‌سرمست صعود با ضربات پنالتی در مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی!!!

القصه سرخ‌ها حذف شدند ولی وزیر را رنگی نکردند. حذف شدند اما به زمین و زمان تهمت و انگ نزدند. حذف شدند اما به خودشان و دیگران دروغ نگفتند می‌دانید چرا چون دست روی زانو گذاشتن و بلند شدن را بلدند.

*روزنامه نگار ورزشی و عضو شورای سردبیری دنیای ورزش تورنتو

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
logo-samandehi

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می‌شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید